Blog #3: Helende Handen

Ergens, heel diep verborgen in het grote gebouw waar de KIB-afdelingen ook hun plek hebben, ligt een klein paradijs. Het is onbekend voor wie niet weet dat het er is, er zijn geen borden die de weg er naar toe markeren en er wordt niet groots en meeslepend reclame voor gemaakt.

Het is alleen vindbaar voor wie is uitgenodigd is. Uitverkoren.

Een paar keer per maand verschijnen er vanuit het niets intekenlijsten op de muren. Alleen het zien van de lijst is al voldoende om verheugd op te veren en er zo snel mogelijk je naam op te zetten. Eerst de patiënten, daarna ook lijsten voor de zorgers.

De mond-tot-mond-reclame gaat razendsnel: “Ben je nog niet geweest? Dat moet je wel doen hoor, het is geweldig! Ik ben al drie keer geweest en ik ga snel nog een keer. Ze doet het boven, naast de gymzaal, het is een heel leuk mooi kamertje en het lijkt net of je in een echte hamam bent.”

De eerste keer dat ik er mee naartoe genomen wordt valt mijn mond bijna open, het is er warm, het ruikt er lekker en er klinkt ontspannen muziek. Er hangen fleurige doeken. Midden in de kamer een massagetafel. Zie hier het domein van Natasja. Een zeer ervaren KIB-medewerker die haar patiënten kent en zich heeft toegelegd op massage.

Rustgevend maar duidelijk geeft ze instructies om plaats te nemen op de tafel. Niets is verplicht, grenzen worden door haar bewaakt. Warme stenen en vaardige handen kneden me in een half uur volkomen fit. Ik, die helemaal niet zo happig ben op massage, ben meteen verkocht.

Alle patiënten zijn welkom. De drukte die in hun hoofden veelal plaatsvindt heeft ook zijn weerslag op hun lichaam. Zelfzorg heeft dan niet de hoogste prioriteit, vaak lijkt het lichaam zelfs vergeten. Moeten rust, reinheid, regelmaat en medicijnen weer wat rust en overzicht in het hoofd brengen, de massage van Natasja geeft patiënten hun lichaam terug.

“Kan dat wel? Gaat dat wel goed?” Krijgt Natasja vaak als vraag. ”Gaan ze je niet vragen om een happy ending?”
“Nee, zelden,” is dan het antwoord, “maar ik let op en ben duidelijk, het is net de echtemensenwereld.”

Waar praten soms te lastig is, woorden maar woorden zijn en patiënten zich lang niet altijd begrepen en gehoord voelen ziet Natasja de patiënten en zijn ze het waard om zorgzaam aangeraakt te worden door haar. Dat is helend, dat is medicijn.


Video: Werken bij Inforsa


Samen sterk
in de stad.
ISO 9001 HKZ

Disclaimer | Privacy- en Cookiebeleid | © 2021 Werken bij Arkin - Alle rechten voorbehouden | Realisatie: Lemon

Arkin